قطعه ای از بهشت

سلام به فرشته های آسمونی خودم و همه ی دوستان بامحبتمون.

بالاخره بعد از چندین سال امام رضا (ع) ما رو طلبید.آخرین باری که رفتیم زیارت ثنا 3ساله بود.تقریبا اندازه ی حالای ثمین.همسفرهامون خونواده ی دوست داشتنی پرهام و ایلیا بودن.تو این سفر ده روزه خیلی به همه مون خوش گذشت.ثنا و پرهام که همسن بودن با هم همبازی بودن.ثمین و ایلیا هم با هم بازی میکردن.ثنا به دوتا از ارزوهای بزرگش رسید.یکی اینکه توی چادر مسافرتی بخوابه  و اینکه سرزمین موجهای ابی رفت.از وقتی که تبلیغش رو دید فک کنم 4ساله بود،هی میگفت کی میریم اینجا؟ماهم بهش قول داده بودیم که هر وقت مشهد رفتیم.به محض اینکه شنید میخایم بریم فورا گفت موجهای ابی هم میریم.البته سرزمین آفتاب رفتیم چون اگه میخاستیم اونور بریم دو روزمون خراب میشد.کلی خوش گذشت.قربونت برم آقا،چقدر دلم هواتون رو کرده بود.از دور تا چشمم به حرم افتاد اشکهام سرازیر شد.داخل حرم هم که بهشت واقعی بود.حس وحال ادم، زمینی نبود دیگه.انشاله قسمت بشه هر سال بیایم پابوستون.برگشتنی اومدیم خرم اباد.مامان گفت عروسی پسرعموم هست و حتما باید بمونید.منم که جوگیر !!!!!!!!!!!!خیلی وقت بود دلم برای عروسیهای اینجا تنگولیده بود.بابارضا همراه عمو علی اینا رفتن شیراز و من و بچه ها موندنی شدیم.قراره بعد از عروسی همراه خاله محبوبه بریم اون هم با اتوبوس.

ثنا و ثمین هم خوشحال از موندن در کنار باباجون و مامان جون و دایی مهدی و منصور و.....

قراره خاله مهتاب هم بیاد و دوباره همه دور هم جمع بشیم.